الخير را مىبينم كه بر شتر خاكسترى رنگى سوار است وبرد يماني در بردارد وتازيانه‌اى در دست ومانند شير نعره مىكشد وجنگجويان را به جنگ ترغيب مىكند ومىگويد : « يا أيّها النّاس إتّقوا ربّكم إنّ زلزلة السّاعة شئ عظيم » ، إنّ اللّه قد أوضح الحقّ وأبان الدّليل ، ونوّر السبيل ، ورفع العلم ، فلم يدعكم في عمياء مبهمة ، ولا سوداء مدلهمّة ، فإلى أين تريدون رحمكم اللّه ، أفرارا عن أمير المؤمنين ؟ أم فرارا من الزّحف ؟ أم رغبة عن الإسلام ، أم ارتدادا عن الحق ؟ . . . » : اى مردم بترسيد از ساعت قيامت كه امرى عظيم است . بدرستى كه خداوند حق را براي شما واضح گردانيده ودليل وبرهان را آشكار كرده وراه را روشن نموده وعلم را بلند گردانيده وشما را در كورى وتاريكى نگذاشته است . خدا شما را رحمت كند ، به كجا مىخواهيد برويد ؟ از أمير المؤمنين فرار مىكنيد يا از جنگ ؟ از اسلام روى گردانيد يا از حق برگشته‌ايد ؟ . . . معاوية گفت : اى أم الخير با اين گفتار چيزى جز قتل مرا نخواستى ( هدفت قتل من بود ) . به خدا قسم اگر تو را بكشم بر من حرجى نيست . أم الخير گفت : به خدا سوگند كه بدم نمىآيد كه به دست مردى شقى چون تو كشته شوم . از چه كسى روايت كرده است : أمير المؤمنين علي عليه السّلام . چه كسى از وى روايت كرده است : شعبى . أحاديث : ابن طيفور به سند خود از شعبى كلام أم الخير را درباره أمير المؤمنين عليه السّلام در محضر معاوية بن سفيان نقل كرده است ، كه قسمتى از آن چنين است : « فإلى أين تريدون رحمكم اللّه عن ابن عمّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله ، وزوج ابنته وابا ابنيه ، خلق من طينته وتفرّع من تبعته وخصّه بسرّه وجعله باب مدينته واعلم بحبّه المسلمين ، وابان ببغضه المنافقين ، فلم يزل كذلك يؤيّده اللّه عزّ وجلّ بمعونته ويمضى على سنن استقامته ولا ينعرج لراحة اللذّات ، وهو مفلّق الهام ومكسّر الأصنام . إذ صلّى والناس مشركون وأطاع والنّاس مرتابون . فلم يزل كذلك حتّى قتل مبارزى بدر وافنى أهل أحد وفرّق جمع هوازن ، فيالها وقائع زرعت قلوب قوم نفاقا وردّة وشقاقا » « 1 » : خدا رحمت كند شما را ، به كجا مىرويد ؟ از پسر عموى رسول خدا صلّى اللّه عليه واله ، همسر دخترش وپدر پسرانش چه مىخواهيد ؟ أو كه از طينت پيامبر خلق شده وبه سبب پيروى از أو بر همه برترى يافت ، پيامبر اسرارش را فقط به أو گفت . أو را در علمش قرار داد ومسلمانان را به دوستى أو آگاه كرد ومنافقين را از بغض وكينه‌ورزى به وى برحذر داشت وپيوسته خداوند عزّ وجل أو را با يارى

--> ( 1 ) . بلاغات النساء : 58 ؛ العقد الفريد : 1 ، 355 .